كفيّه و يضرب أصدريه و لم يمكنه أن يحدث في بناء وضع في حرم اللّه تعالى حدثا يحيله او نقضا يزيله ، و فاز الرجل بثوابه ، و تكفّل اللّه به في انقلابه و تحسين مآبه ؛ و ما أنفقتم من شيء فهو يخلفه و هو خير الرازقين ، و بقي خبر هذا الرجل مع الأمير يتهادى غرابة و عجبا ، و يدعو له كلّ شارب من ذلك الماء المبارك » . محصل ترجمهء عبارت آنكه : أمور مربوطه بحرم مطهّر مكّهء معظّمه از قبيل تجديد بنا و إقامهء حطيم و غير آنها آزاد و بلا مانع نيست بلكه محتاج باجازهء خليفه و رضايت أمير مكّه ببذل پول و تقديم رشوت است ؛ حتّى إجازه نيست كه نام أحدى از متولّيان أمور خيريّه را كه مجدّد يا مؤسّس بنايى در اين حرم محترم ميشوند بر آن ثبت كنند بلكه بر روى بنا فقط نام خليفهء وقت را مينويسند كه إجازهء اين اقدام داده است ؛ و اگر اين كار محتاج بكسب إجازه از دربار خلافت نبود و أمير مكّه بطمع حطام دنيا از إقدام به اين امر خير جلوگيرى نمينمود هر آينه ثروتمندان أهل خير و صلاح بر اين عمل بيشتر از آنچه هست همّت ميگماشتند ؛ و آثار جاويدان حيرت‌انگيزى در اين حرم محترم از خود بيادگار ميگذاشتند . از عجايب أمور و غرايب إتّفاقات آنست كه در زمان جدّ اين أمير مكثر « 1 » يكى از داهيان وزير كساران بلاد عجم كه ضياع و عقار بسيار و مال و منال فراوان داشت به زيارت خانهء خدا آمد چون بحرم مطهّر رسيد تنور چاه زمزم و قبّهء آن را به صورت نيكوئى نديد و نپسنديد پس با أمير مكّه خلوت كرده گفت : من بر آنم كه بناى چاه زمزم و قبّهء آن را چنان كه شايد و بايد بخرج خود تجديد و تعمير كنم و از آنچه براى من امكان‌پذير باشد در اين باب دريغ ننمايم از شما خواهشمندم كه ناظر امينى بر من بگماريد كه صورت مخارج را بردارد تا كار بپايان رسد ، و من نيز ملتزم و متعهّد ميگردم كه بپاداش اين إجازه كه ميدهيد مطابق همان صورت

--> ( 1 ) - أمير مكثر نام أمير مكه است كه معاصر با ابن جبير صاحب رحله بوده است كه كلام حاضر از كتاب او نقل شد فيروزآبادى و زبيدى گفته‌اند : « مكثر بر وزن محدّث و بر وزن محسن از اعلام است .